Het Zoekregister

Iemand terugvinden na een adoptie

Hoe loopt de zoektocht?

Vraag je je af hoe een zoektocht loopt? Of welke emoties je gaat moeten verwerken? Of ben je benieuwd hoe het andere is vergaan? Hieronder kan je een aantal (anonieme) getuigenissen lezen van mensen die we hebben mogen begeleiden bij hun zoektocht.

Blijven jouw vragen onbeantwoord? Aarzel dan niet om contact met ons op te nemen, we gaan graag samen met jou op zoek naar de antwoorden.

Getuigenis Bénédicte

Ik kreeg mijn eerste kind toen ik 18 was, per "ongeluk". De vader van mijn eerste kind verliet ons voor de eerste verjaardag van onze zoon. Ik wist niet dat ik zwanger was van ons tweede kind, de pil was niet sterk genoeg. Ik vertelde de vader erover en hij wilde niet...

Lees meer

Waargebeurd verhaal

Het ouderlijk huis wordt verkocht. Dozen dienen worden uitgepluisd en gesorteerd. Belangrijk of niet belangrijk? Sentimentele waarde of 'containermateriaal'? Plots heb ik de officiele papieren van mijn adoptie in mijn handen... Ik begin te lezen, te dromen, te...

Lees meer

Er waren eens twee moeders

Er waren eens twee moeders die elkaar niet kenden. De ene herinnert ze zich niet, de andere noemt ze mama. De ene was haar ster, de andere werd haar zon. De ene schonk haar het leven, de andere leerde haar hoe ze het moest leiden. De ene tekende een pad, de andere...

Lees meer

Veel natte hoofdkussens in jaren van stil verdriet.

Een klein dorp. Er niet echt bijhorend. Waar geluk niet vanzelfsprekend aanvoelt. Het ontbrekend stukje van jezelf. Niet wetend waar dat te zoeken. Geen weet van je herkomst. Erover praten was taboe. Ik was 18 toen mijn adoptiemoeder overleed. Zeven jaar later kwam...

Lees meer